GIF 5: De techneuten

Leven als Godelieve in Frankrijk
Na tien jaar zoeken eindelijk ons droomhuis gevonden in de Auvergne, Frankrijk. Lees hier de belevenissen van (leven als) Godelieve in Frankrijk.

5. De techneuten

Alle begin is moeilijk en helemaal in een taal die je niet goed (genoeg) beheerst. Vandaar dat we – zoals al eerder gezegd – heel blij waren met de hulp van Daan en Jacq, zéker in de opstartfase.

Electricité
Toen we in oktober begonnen met de voorbereidingen voor het schilderwerk  bood Jacq aan om de kroonluchter in de hal schoon te maken. Zelf nou niet een geweldige Miep Kraak accepteerde ik dankbaar. Voorzichtig begon ze te poetsen toen de lamp – en niet alleen de lamp – ineens PLOEP zei en het elektriek plat lag. Oh jee, wat nu? Wat was ik blij dat dit gebeurde toen D&J er waren en dus vroeg ik lafhartig of Jacq de EDF wilde bellen. Geen probleem en inderdaad kwamen er zowaar later op de dag een paar techniciens* langs. Die spraken op beschuldigende toon dat de rekening niet betaald  was.
Quoi? Òf die betaald is. Ik haalde met een breed gebaar bewijsstuk A voorteschijn waar niet alleen de betaling op stond, maar ook dat dit – pffff, gzd – automatisch afgeschreven wordt. Hoezo niet betaald? Waarschijnlijk had het te maken met de vorige eigenaar die zo te zien een betalingsachterstand had, werd er nu gemompeld. Maar ja, dat was niet ons probleem!
De dappere mannen sloegen aan het téléphoner en uiteraard duurde dat even, maar toen kwamen ze er toch achter dat het lag aan de begrenzer. Huh? Ja, de vorige eigenaar had een begrenzer op de stroom gehad. Dat wil zeggen als er een bepaalde hoeveelheid verbruikt is blokkeert het systeem tot de – neem ik aan – volgende maand. Tjeempie, bestaat zoiets? We hadden onmiddellijk medelijden met Mme H. Elke dag met het vallen van de avond naar bed, geen TV, geen licht, geen geluid, louter duisternis en stilletjes wachten op de volgende dag; in ieder geval tegen het einde van de maand, zo stelden we ons dat voor.
Hoe dan ook moest het blokkerende kastje verwijderd worden en dat was niet zomaar iets, want die hing hoog boven in de paal in het straatje naast ons huis. Al het elektriek loopt hier nog bovengronds – gezellig slingerende draden tussen de bomen door – met bij elk huis een aftakking naar een aansluitpunt op de woning. Monsieur EDF beloofde ons dat de volgende dag een monteur zou komen wat fijn was, daar we weer richting Nederland moesten.
Jacq was opgelucht dat het niet aan haar had gelegen, maar ze poetste nu toch liever de plaat dan de lamp….  😅

Hoog-moed
De volgende dag kwam er een heuse kraanwagen met zo’n leuk platformpje eraan en twee mannen. De een moest in het bakkie, de ander bediende de hoogwerker. Moet je geen ruzie met elkaar hebben, dacht ik nog, want die makker beneden kan dat kleine korfje makkelijk tegen de draden aan duwen. Moord in de Combraille. Ik zag het al helemaal voor me.
M. 2 trok, terwijl hij gestaag naar boven steeg, twee enorme isolerende handschoenen aan die ongeveer tot zijn oksels reikten – hij vertrouwde het kennelijk ook niet helemaal. Ik spoedde mij de tuin in om dit moment vast te leggen, ook voor als het mis ging natuurlijk en ik unieke beelden aan het locale sufferdje kon aanbieden.
Het bleek niet nodig, want M. 2 demonteerde het kastje en steeg plechtig met alles er nog aan naar bembreden. Nu dook M. 1 met zijn hoofd in de meterkast – op een trapje, want hij hangt ongeveer tegen het plafond (de meterkast, niet de monteur) – zette de hoofdschakelaar weer om en zekerde het kastje – net als in Nederland, ach, in den vreemde en toch een beetje thuis – en toen was er (weer)licht, een licht zo verblindend, dat het eigenlijk geen zin had…… Merci bien, messieurs!

Mazou
Niet alleen elektriek is fijn om te hebben, ook een werkende verwarming is echt heel aangenaam, al merk je meestal pas ècht hoe fijn dat is als ie het niet doet…
In de cuisine d’été – het mag die naam echt niet hebben, want de ruimte waar we het over hebben is het stookhok met de enorme olietank waar verder wat keukenkastjes geplaatst zijn en een oude keukentafel inclusief formica stoeltjes waar het museum van de 20e eeuw jaloers op zou zijn, maar kennelijk werd deze ruimte in de zomer wel als een soort cuisine d’été begruikt, dus vooruit maar.
In ieder geval had het huis een behoorlijke tijd leeg gestaan en de olietank was dan ook zo goed als leeg. Niet dat je dit netjes afleest op een peilraampje of zoiets, nee, dat doe je door op de tank te kloppen. Klinkt het hol, dan is het leeg en klinkt het dof, dan zit daar olie. Logisch. Wel de beste methode, op die van onze klusser P.  na, die bij een andere gelegenheid gewoon het vulgat bovenop losschroefde en zijn duimstok erin liet zakken. Wist je ook meteen hoevéel olie er nog in zit. Je leert hier van alles, echt!

Concurrentie
Maar goed, het was handig om olie bij te vullen, maar waar moet dat hier vandaan komen? De leverancier bleek een van de twee tankstations van het dorp te zijn. Ook heel bijzonder. Het ene tankstation – bij de supermarché – biedt  benzine aan voor prijs X en het andere tankstation – tevens de olieboer – levert benzine aan voor prijs X + ca 7%. Altijd. En hij woont om de hoek bij die ander. Kennelijk heeft ‘ie het niet nodig en kan hij leven van de olieleveranties en verkoop van butagas.
Hoe dan ook, dappere Jean toog samen met Jacq naar de olieman en bestelde – o.k. met een beetje hulp – 500 l olie, oftewel mazou . Het zou diezelfde middag nog bezorgd worden. Wel graag vooraf betalen wat Jean per credit card deed.
Inderdaad stond diezelfde middag M. Mazou voor het hek waarop hij met een zwierig gebaar zijn enorme slang onder de arm pakte en hem afrolde tot in het stookhok. Sohoooo!
In een noodtempo vulde het reservoir zich met het zwarte goud en liet M. Mazou aan Jean zien dat er zelfs meer dan 500 liter olie geleverd was. Jean gaf hem dus maar een tientje fooi en de olieman borg zijn slurf geroutineerd weer op en keerde met zijn camion terug naar de basis. Weer een klus geklaard dankzij D&J; gelukkig konden we weer (warm!) douchen! Waddenluxe!

Franse les:
Techniciens: technici (nou dat had je zelf ook wel kunnen bedenken…)
Quoi?: Wat?
Téléphoner: telefoneren, bellen (moeilijk hè, dat Frans?)
Merci bien, messieurs: bedankt mannen/heren
Cuisine d’été: zomerkeuken
Supermarché: supermarkt
Camion: vrachtwagen
Un sourire coûte moins cher que l’électricité, mais donne autant de lumière: Een glimlach kost minder dan elektriciteit, maar geeft evenveel licht

**Valkenburgs (slang***):
Bembreden: beneden

***Engels:
Slang (spreek uit: sleng): vaktaal, jargon