GIF 13: Hekje

Leven als Godelieve in Frankrijk
Na tien jaar zoeken eindelijk ons droomhuis gevonden in de Auvergne, Frankrijk. Lees hier de belevenissen van (leven als) Godelieve in Frankrijk.

13. Hekje
De kans dat mijn man ooit vloeibaar Frans (zoals hij zelf zegt) zal spreken is minimaal, simpelweg omdat hij er geen tijd in investeert. Daar ik altijd een nogal grote mond heb over niet-Nederlanders (mag je zoiets wel zeggen vandaag de dag?) die wel in Nederland willen wonen, maar geen moeite doen om de taal (goed) te leren, was ik het aan mezelf verplicht – vond ik – om op z’n minst de basis van het Frans tot mij te nemen.

Via Drops had ik inmiddels weliswaar veel woordjes geleerd, maar woordjes tot een zin breien is nog wat anders en daarna komt pas de echte uitdaging: de ‘vreemde’ taal kunnen verstaan…. Dat is echt nog wel andere gâteau*, want om te beginnen spreken Fransen zeer snel, ook als je ze zegt dat je Frans très faible is en ook als je ze vraagt om plus lentement te spreken, het zit domweg niet in ze.
Los van het tempo is daar ook nog eens het inslikken van de helft van de woorden. Denk maar niet dat iemand hier ooit ‘kaatre’ (quatre) zegt, nee, het is het meest populaire woordje met een Q in wordfeud, namelijk QAT. Dus als je voor vier personen in een restaurant wil reserveren zeg je niet kaatre perszon, maar qat perszon. Want wij Nederlanders willen in Frankrijk natuurlijk niet opvallen. Of aan anderen laten weten dat we geen Fransen zijn. Al helemaal niet als het andere Nederlanders zijn. Dat merk je ook meteen als je ergens zit te eten; de Nederlanders loeren in het rond naar de gasten en proberen op te vangen of er Nederlands gesproken wordt. Als dat zo is dempen hun stemmen onmiddellijk zodat je maar niet kunt horen dat ze óók Nederlands zijn. Alleen spreken de Fransen luid en (on)duidelijk en aanwezig en weet je dus allang als je die tafelfluisteraars hoort: daar zitten er weer een paar…

Volgens het boekje
Maar daar had ik het niet over. Nadat ik in zes weken tijd en 35 minuten per dag – volgens het boekje echt genoeg – het Snel en Vlot Frans Leren Spreken en Begrijpen had doorgewerkt; bij voorkeur  in de vroege morgen vanaf ons minibordesje en gewapend met koffie, merkte ik dat mijn woordenschat met 440 was toegenomen; volgens het boekje voldoende om me verstaanbaar te kunnen maken en een vliegreis te boeken, altijd handig als je een man hebt die niet vliegt, maar toch.

Maar spreken en verstaan – ik zei het al – is niet hetzelfde. Ik oefende vooral op het terras bij de restaurantjes waar we graag gaan lunchen en door naar de (fantastische!) Franse serie Dix Pour Cent te kijken (Netflix). Waar ik de eerste keer bij de supermarché nog dacht, wat zielig dat die mevrouw zo wanhopig is, begreep ik inmiddels dat ‘Je suis désolée’ gewoon ‘sorry, het spijt me’ betekent. Onze favoriete wijn was uitverkocht, erg vervelend, dus wel heel terecht dat ze désolée was.

Nieuwe meter
De echte test kwam toen we een brief ontvingen waarin stond dat de elektriciteitsmeter vervangen moest worden, waarvoor we een afspraak moesten maken. De brief zelf was niet zo moeilijk, maar tegen het bellen zag ik op. Ik bedwong echter mijn eerste neiging om de lieve Jacq te vragen – van de boerencamping Sans Parure – dit voor ons te doen en besloot na eerst 7000 andere dingen gedaan te hebben dat ik nu echt de telefoon moest pakken. Zoonlief – zelf bezig met Spaans – adviseerde me om mijn tekst op te schrijven, hetgeen een prima tip was.

Gewapend met koffie belde ik het nummer dat in de brief stond en kreeg al meteen de eerste opgave. “grhdt….. les deux numéros de votre département …. grfhpf”. Tja, waar krijg je vandaag de dag meteen een mens aan de telefoon? Maar goed, die eerste twee nummers van ons departement begreep ik nog wel en ik typte ze braaf in. De boodschap daarna was ook duidelijk: er ging iets verkeerd. Dus nogmaals, maar wederom een metalen stem die duidelijk liet weten dat er iets niet klopte. Met het zweet onder de oksels hing ik op. Shit. Nog een keer bellen dan maar. Zelfde stem, zelfde opdracht. Na weer de twee nummers ingetypt te hebben dacht ik dat ze misschien bedoelde dat ik ook de laatste drie erbij moest geven, dus typte ik die erachteraan. Fout. Merde! Maar wacht eens, ze zei er nog iets achteraan: “en terminant par mbftsd” of zoiets. Ineens kreeg ik een helder moment: in Nederland moet je immers vaak afsluiten met een #, zou ze hekje gezegd hebben? Ik probeerde het en ja hoor, ik was een level verder en kwam nu in de wacht, met vrolijke muziek. Na vier keer en 7 minuten ‘Merci de votre patience’ kreeg ik een echt mens aan de lijn en ik dreunde mijn tekst op. Et voilà, Ze Begreep Me!!!! En JA, het was mogelijk een rendez-vous te prendre. Wat was mijn naam? Eh…. shit Je Naam Spellen in het Frans was geen onderdeel van de spoedcursus. Ik wist alleen dat een E (eee) in het Frans uitgesproken wordt als UH. Maar ik kreeg een lumineus idee: avez-vous besoin du numéro de notre point de livraison? Want cijfers in het Frans behoorde wel tot de cursus en nou ja, die kende ik natuurlijk ook al; dat schoolfrans heeft echt wel iets gedaan destijds.

Nu ging het vlot, de verwisseling kon pas plaats vinden in Oktober (mijn hart juichte: nu MOESTEN we wel in oktober weer in Frankrijk zijn!) en ik kon kiezen uit meerdere data en ook nog aangeven of ik ’s morgens of ’s middags wilde. Ik koos voor een ochtend in oktober en wenste haar een bonne journée, verbrak de verbinding en danste vervolgens door de kamer – YES I did it! (Oui, je ‘l’ai fait!) – apetrots op me eige (onvervalscht Leids is ook een mooie taal, toch?). Comme la vie est belle.

Maaijveld

*Frans voor beginners:
Gâteau: koek
Très faible: erg zwak
Plus lentement: langzamer
Quatre: vier (fonetisch: kaatre)
Perszon = geen Frans, fonetisch voor personnes = personen
Dix pour cent: tien procent
Supermarché: supermarkt
Je suis désolé(e): sorry, of: het spijt me
Merde: 🤬
En terminant par mbftsd: eindigend met mbftsd
Merci de votre patience: dank voor uw geduld
Prendre rendez-vous: afspraak maken
Avez-vous besoin du numéro de notre point de livraison: heeft u het nummer van ons afleverpunt    nodig? Eigenlijk dus: het nummer van het bezorg/afleveradres.
Bonne journée: fijne dag
Comme la vie est belle: wat is het leven mooi