GIF 23: ZoReKo’s

Leven als Godelieve in Frankrijk
Na tien jaar zoeken eindelijk ons droomhuis gevonden in de Auvergne, Frankrijk. Lees hier de belevenissen van (leven als) Godelieve in Frankrijk.

23. ZoReKo’s

Als kind was ik gek van dieren en wilde ik ‘later als ik groot ben – Is dit nu later?’ (Prachtig liedje van de Belgische Milow) dierenarts worden en op een boerderij wonen met veel dieren, waaronder ook huisdieren¹: katten, een Golden Retriever, schapen, koeien, kippen, geitjes en ga zo maar door. Boer zoekt Vrouw bestond toen nog niet want anders was ik wellicht voor een van Yvonne’s mannen gevallen en boerin geworden. Wel zat er een boerendochter bij mij in de klas – we zaten nog op de lagere school; tegenwoordig heet dat basisschool. Ik begrijp die aanpassingen nooit. Wat was er mis met Lagere School. Is dat soms discriminerend – want daar hebben we het bekje van vol – maar dat zou onzin zijn want ik geloof dat zo goed als iedereen hier naartoe ging, pas daarna ontstond de verdeeldheid. En de daaruit volgende heerschappij. Of is het om aan te geven dat je tot de generatie van weliswaar na de oorlog, maar toch ver voor de Millenniumbengels behoort? Daar heb je die ouwe mensen weer die altijd aan het klagen zijn. Nou, das war einmal, jullie kunnen d’r ook wat van 😉.

Verjaardagspartijtje
Hoe dan ook, we zaten dus op de lagere school en het bewuste meisje uit mijn klas woonde op een boerderij. En dàt vormde voor mij de aantrekkingskracht! Op een dag gaf ze een verjaardagspartijtje, waar ik evenwel niet voor uitgenodigd was; we waren niet echt vriendinnen, ook niet onecht trouwens. Waar ik het vandaan haalde weet ik niet, maar toen ik van het feestje hoorde stapte ik bruusk op haar af en vroeg haar waarom ìk niet uitgenodigd was. Ze durfde me kennelijk niet te weigeren, want ze zei iets als: ‘Heu, nee, natuurlijk mag je komen…’
Hieraan terugdenkend verbaas ik me over mezelf, ik was namelijk best een verlegen kind dat zichzelf zeker niet snel waar dan ook voor zou uitnodigen. Kennelijk vervliegt die schroom als je iets echt heel graag wilt. Waar trouwens niets mis mee is. Ik heb er ook nooit spijt van gehad, want het werd een geweldige middag. Ik kan bijna, bíjna het hooi nog ruiken, en die typische boerderijgeur. Desondanks ben ik, hoewel soms grof in de mond, geen boerin geworden. Ontluchten kan ik evenwel als de beste. 

Zeven stille schapen

ZoReKo’s

Onbeweeglijk mooi
Iets van die voorliefde voor de boerderij ben ik kennelijk nooit kwijtgeraakt, want ik ben dol op  schapen – er staan er zeven in de kamer (onbeweeglijk mooi) – èn op de goedmoedige blik van koeien. En koeien zijn er genoeg in Frankrijk, vooral witte – in de streek waar wij verkeren. Op ieder tochtje juich ik van vreugde als ik ergens een kudde – groot of klein – ontwaar. En door die voortdurende blootstelling aan al dat vee begon ik patronen te ontdekken. Het eerste patroon dat mij opviel was dat de koeien op zonnige dagen keurig in het gelid stonden, en allemaal met hun reet naar de zon. Dat leidde tot hun nieuwe roepnaam: ZoReKo’s: ZonReetKoeien, oftewel koeien die dus – duh – met hun reet naar de zon staan. Tja, en daarna barstte het pas echt los, want zoals mijn jongste zoon als kleine hummel gefascineerd naar de heg met spinnen kon staan staren èn de hele buurt afstruinde om ze overal op te halen en in onze coniferen te plaatsen (zo fijn als je een kind krijgt met als hobby spinnen verzamelen als je zelf arachnofobie hebt), zo raakte ik gefascineerd door deze goedzakken, en vooral hun poses. Dus na de ZoReKo’s volgden de LiKo’s – lig(gende) koeien, de GroKo’s – groepskoeien; koeien die meestal rond een voederbak gegroepeerd stonden, de BoKo’s – diezelfde koeien maar dan onder de boom en SloKo’s – slordige koeien, dus zij, die dwars door elkaar stonden, de HoKo’s: koeien die  hoog op de helling staan. Een enkele keer VleKo’s: (ge)vlek(te) koeien, dus meer de Nederlandse soort. Zoals gezegd lopen er in onze streek vooral witte koeien rond, maar ook zie je steeds meer zwarte/bruine koeien, vanwege de veelvuldige discussies omgedoopt in MaJeNiMeZeKo’s – mag je niet meer zeggen-koeien, want zwart is nu regenboog, maar daar leken ze toch echt niet op. Het mooie van die laatsten is wel dat ze soms samen met hun bleke vrienden in de wei staan; met andere woorden: SchaKo’s: schaak-koeien! Dit was het moment waarop Jean enige sympathie voor mijn ietwat merkwaardige hobby begon te voelen. Zodra hij een veld in het vizier kreeg – op een van de weinige rechte stukjes weg in dit landschap, want even niet opletten en je bent een VliKo – vliegende koe – met een combinatie van witte en bruine koeien bekeek hij snel de ‘stelling’ en riep: ‘Wit wint!’ of: in het andere geval: ‘Zwart staat beter…..’

MeJeNiMeZeKo’s

SchaKo’s, zo te zien is het remise geworden

Het nare gevolg voor Jean-le-chauffeur was natuurlijk wel dat ik vervolgens foto’s wilde maken van elke soort. Dat is niet handig vanaf de C/D-weggetjes, want je kunt echt niet zomaar aan de kant gaan staan, daar de kant meestal meteen een ravijn is, en àls er al een halve meter speling is je het risico loopt er door een achterligger vanaf getoeterd (in het gunstigste geval) of eraf geduwd te worden (in het gunstigste geval in een ravijn met bomen die je val breken, in het ongunstigste geval regelrecht de gapende afgrond in). Dus Jean hield zich zeer doof voor mijn hysterische kreten: ‘Oh, daar! Hele mooie ZoReKo’s!’ Met de blik op oneindig èn op de weg reed hij onverbiddelijk door. Tot die ene keer dat hij in een milde bui ineens op de rem trapte toen ik weer eens een nòg mooier plaatje van ZoReKo’s meende te zien. Ik schoot snel wat foto’s waarna we doorreden, de verbaasde bik van de boer die vanaf zijn tractor het tafereeltje aanschouwde achter ons latend. Les gars bizarres, ces hollandais, moet hij gedacht hebben. 

Koeigroeiboek
Wel of geen stops onderweg, het weerhield mij er niet van in ieder geval mijn koeigroeiboek aan te vullen met loeigoeie nieuwe soorten. Het was inmiddels zo’n half jaar na het gevallen kabinet waarbij formateur na formateur sneuvelde omdat de regeringskoeien maar niet in het gelid wilden, toen ik in het glooiende landschap duidelijke KaKo’s herkende: KabinetsKoeien. Op dit stukje grond vond je namelijk een combinatie van GroKo’s, LiKo’s, ZoReKo’s en SloKo’s: een mooie verbeelding van het niet te formeren kabinet. Maar wel met z’n allen in dezelfde wei die Nederland heet willen staan! (Dit is meteen m’n laatste politieke bijdrage; ik ben geen herkauwer).

KaKo’s

WaKo’s

 

 

 

 

 

 

Overigens werkte deze manier van determineren aanstekelijk, want nadat de wandellogées (GIF 22 – WZN) geweest waren kregen we vanaf hun volgende bestemming appjes met nieuwe identificaties zoals Vaaldoelko’s (van-alles-door-elkaar-koeien), WaKo’s (waterkoeien), ReReKo’s (regen-reet-koeien) en AuRoKo’s (autoroute-koeien: zwarte koeien met een witte streep van kop tot staart).  

GSK
Toch nog even terug naar mijn jeugd, want zoals gezegd, die koeien moeten toch ergens vandaan gekomen zijn. En dat is ook zo. Want toen we van lagere school naar middelbaar onderwijs waren gestegen en we ontdekten dat er een leven buiten de huiselijke muren bestond, gingen we vaker op pad, kwamen we steeds later thuis èn gingen we steeds later naar bed (nooit meer afgeleerd), waarop onze wijze moeder – zelf ook niet vies van een feestje: één pruim aan de boom was al goed voor een ‘oogstfeest’ – de twee verdiepingen van de jaren ’30 woning in de kleine uurtjes placht te overschreeuwen met een: ‘Ga Slapen Koeien!’ GSK is sinds die tijd een begrip in onze levens – en dat van velen om ons heen. Wat me natuurlijk brengt op de jongste ontdekking: SlaKo’s: slapende koeien. Niet te verwarren met de LiKo’s, want liggen kan heel goed met de koeienogen wagenwijd open. Une vérité comme une vache.

¹Een huisdier is een gedomesticeerd dier dat door mensen in of om hun huizen wordt verzorgd. Te onderscheiden zijn: landbouwhuisdieren, die gedomesticeerd werden om hun nut, het leveren van voedsel, goederen en diensten. Hiertoe behoren koeien, schapen, geiten, varkens, eenden, kippen, ganzen en paarden (voordat ik straks een motie van wantrouwen krijg over het begrip ‘huisdier’). Bron: Wikipedia.

 

 

 

 

 

 

Frans koeigroeiboek
ZoReKo’s: zonreetkoeien
LiKo’s: lig(gende) koeien
GroKo’s: groepskoeien (meestal rond de voederbak)
BoKo’s: boomkoeien: meestal rond/onder een boom
SloKo’s: slordige koeien, niet in het gelid staand
MaJeNiMeZeKo’s – mag je niet meer zeggen-koeien
SchaKo’s: schaakkoeien
KaKo’s: kabinetskoeien: van alles door elkaar maar geen neus dezelfde kant op
Vaaldoelko’s: van-alles-door-elkaar-koeien)
WaKo’s: waterkoeien
ReReKo’s: regen-reet-koeien
AuRoKo’s: autoroute-koeien: zwarte koeien met een witte streep van kop tot staart
SlaKo’s: slapende koeien

Franse les:
Les gars bizarres, ces hollandais: rare jongens, die Hollanders
Une vérité comme une vache: een waarheid als een koe.
Même la vache la plus noire donne du lait blanc: zelfs de donkerste koe geeft witte melk.