Hoe gelukkig kun je worden van je eerste bezoek aan een terras sinds lange tijden? Heeeeeeel gelukkig! We besloten de boel meteen uit te buiten door op een dag zowel te gaan lunchen als dineren. Om het uitstapje extra luister bij te zetten dosten we ons voor het middagprogramma uit in zomerse kleding inclusief zwierige hoed, wat uiteraard veel bekijks trok. We voelden ons paradepaardjes.

Na een copieuze lunch, weggespoeld met heerlijke Pinot Gris – zie je wel, we hadden gewoon meteen een fles moeten bestellen – buikten we de middag uit om ons ’s avonds naar ons favoriete terras/restaurant te begeven. Het terras was drie keer zo groot geworden wat de uitstraling en opvallendheid alleen maar ten goede komt – ieder nadeel, echt, heP z’n voordeel. De tafeltjes stonden zelfs op de openbare brug. Had je vroeger mee aan moeten komen.

Ook hier begonnen we onnozel met een glas wijn, een rosé in dit geval. Nu leerden we snel bij, want na het eerste glas lieten we de fles doorkomen. Een – op advies van onze, de vriend JanDirk (niet te verwarren met onze favoriete strip Dirkjan) – gedeeld voorgerecht van zalm met gepocheerd ei, daarna de man een Bavette – waarmee we ons meteen in Frankrijk waanden – en tot slot een fruithapje. De calorieënteller gaf ’s avonds aan: doel overschreden met 1445 calorieën, dat is meer dan het maximum wat ik per dag mag van mijn app. Oei. Dat wordt drankrantsoen voor de rest van de week.

Zeer tevreden en voldaan keerden we lui per as huiswaarts; de coronaweken ebben op deze manier snel weg. Over ebben gesproken, de stranden gaan zachtjesaan ook weer open. Wat te denken geeft, zouden er in het nieuwe nu dan ook regels in drie talen voor de toeristen komen? Dan is het te hopen dat onze Oosterburen een goede schep meebrengen, wie een kuil graaft voor een ander dient ervoor te zorgen dat die minstens anderhalve meter diep is…

Maaijveld

Last Modified: juni 5, 2020